To nie błąd w tytule. Dr Gracjan Maciejewski z Centrum Astronomii UMK wraz z kierowanym przez siebie międzynarodowym zespołem zaobserwował zjawisko świadczące o tym, że jedna z planet spada na swoją macierzystą gwiazdę.
To odkryta w 2008 r. planeta o wdzięcznej nazwie WASP-12b. Jak mówi naukowiec, od samego początku fascynowała i zadziwiała ona astronomów. Zaliczana jest w poczet gazowych olbrzymów, tak jak Jowisz i Saturn, znajduje się zaskakująco blisko macierzystej gwiazdy — w odległości 3,4 mln km, czyli 17 razy bliżej niż Merkury od Słońca. To skutkuje wysoką temperaturą rzędu 2000 st. C. Orbita WASP-12b ponadto zorientowana jest w ten sposób, że co zaledwie 26 godzin i 12 minut, co jest pełnym okresem obiegu planety wokół swojej gwiazdy (Ziemia potrzebuje na to 8 766 godzin) powoduje chwilowe osłabienie blasku gwiazdy wskutek zasłonięcia fragmentu jej tarczy przez planetę.
O odkryciu opowiada Gracjan Maciejewski:
Badania tego pozasłonecznego układu planetarnego prowadzę już od 2010 roku. Początkowo moją uwagę przyciągnęły pewne cechy orbity planety, które mogłyby świadczyć o istnieniu w tym układzie dodatkowych planet. Analizując materiał obserwacyjny zauważyłem, że okres obiegu planety systematycznie skraca się w tempie 26 tysięcznych sekundy na rok. Innymi słowy — orbita zacieśnia się o około 600 m rocznie.
Z obliczeń naukowców wynika, że planeta spadnie na swoją gwiazdę ostatecznie za około milion lat. Za zacieśnianie orbity odpowiedzialne są pływy, które planeta wzbudza na swojej gwieździe (podobne zjawisko obserwujemy na Ziemi w postaci pływów morskich, powstające wskutek oddziaływania sił grawitacji Księżyca i Słońca).
W skład zespołu, który dokonał niezwykłego odkrycia poza współpracownikami z Bułgarii, Hiszpanii, Niemiec i Korei Południowej, wchodzą również dr Grzegorz Nowak z Centrum Astronomii UMK, a także dr Łukasz Bukowiecki, który doktoryzował się na UMK. Większości obserwacji dokonano za pomocą teleskopów ulokowanych w południowej Hiszpanii, Bułgarii i na Wyspach Kanaryjskich. Część kluczowych obserwacji wykonano teleskopem fotometrycznym w Centrum Astronomii w podtoruńskich Piwnicach.
Fotografia znajdująca się nad tytułem tekstu jest wizją artystyczną przedstawiającą zjawisko tranzytu planety WASP-12 b na tle tarczy macierzystej gwiazdy.